شهرام شب پره » ای قشنگتر از پریا » پريا

» ترانه سرا : --- » آهنگساز : حسن شماعی زاده » تنظیم کننده : --- ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشقمنومیدزدند عشق منومیدزدند ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدزدند عشق منو میدز دند ای یار قشنگ مو بلند مشکی پوشم با رنگ ابرو هات شرق شرق نزنی تو گوشم اگه یه روز بیای رو پشت بوم رخ بنمایی خورشید که بخوا دبالا بیاد روشو میپوشم ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدز دند عشق منو میدز دند ای قشنگتر از پریا تنها تو کو چه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدزدند عشق منو میدزدند پنجه درو وقتی که وا می کنیم به هر طرف نگا نگا میکنیم پنجه در و وقتی که وا می کنیم اینور و اونور و نگا میکنیم از این کوچه تا اون کوچه میدونم که با نگات منو صدا میکنی که با نگات منو صدا میکنی ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدزدند عشق منو میدزدند ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدزدند عشق منو میدزدند پنجه درو وقتی که وا میکنیم به هر طرف نگا نگا میکنیم پنجه درو وقتی که وا میکنیم اینور و اونورو نگا میکنیم از این کوچه تا اون کوچه میدونم که با نگات منو صدا میکنی که با نگات منو صدا میکنی ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدزدند عشق منومیدزدند ای قشنگ تر از پریا تنها تو کوچه نریا بچه های محل دزدند عشق منو میدز دند عشق منو میدزدند

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

از تو تامن

 پلکی بیش فاصله نیست

پس از این همه بی قراری

 باد آورده کدام ناکجاست

شب که می آئی

 تمام رویاهام عطر آگین می شود

وروز

 بی آنکه بینمت

 بیاد آمدنت

 الهام شعریست

بنام: نمی دانم چـه...

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

آشفته غرق دغدغه و بهت و شیونیم       حالا چو روزهای پریشانی منی

جانت ز روزهای بد اختر به لب رسید          دیگر چرا از این همه بد دل نمی کنی

تنها و سرشکسته و رنجور و ناامید          مانند روز بر همه شهر روشنی

ویرانه ای که کلبه دلتنگی من است                دیرایست سر به خلوت سردش نمیزنی

رفتی به من – به شهر  غزل- پشت پا زدی          من ماندم و سیاهی شبهای ماندنی

ای کاش می رسیدی از این راه پرغبار              تا لرزه بر وجود حقیرم بیفکنی

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

خداکند که کسی مثل من غریب نباشد                       مسیرعمر عزیزش پر از نشیب نباشد

نمی توانم از این درد عاشقانه ننالم                          منی که بود و نبودم  بجز حبیب نباشد

پس از غروب غریبانه ستاره بختم                       بجز شکستن در خود مرا نصیب نباشد

دعا کنید برایم که آن غزال گریزان                          بفکر دوری از این بی شکیب نباشد

مرا رها مکن امشب در این غریبی دلگیر            بیا ، بیا که مرا بیش از این شکیب نباشد

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

دنيا كه شروع شد . زنجير نداشت . خدا دنياي بي زنجير آفريد .

آدم بود كه زنجير را ساخت . شيطان كمكش كرد .

دل زنجير شد ؛ عشق زنجير شد ؛ دنيا پر از زنجير شد ؛ و آدم ها همه ديوانه زنجيري .

خدا دنياي بي زنجير مي خواست . نام دنياي بي زنجير اما بهشت است .

امتحان آدم همين جا بود . دست هاي شيطان از زنجير پر بود .

خدا گفت : زنجيرت را پاره كن . شايد نام زنجير تو عشق است .

يك نفر زنجيرهايش را پاره كرد . نامش را مجنون گذاشتند . مجنون اما نه ديوانه بود و نه زنجيري . اين نام را شيطان بر او گذاشت . شيطان آدم را در زنجير مي خواست .

ليلي مجنون را بي زنجير مي خواست . ليلي مي دانست خدا چه مي خواهد . ليلي كمك كرد تا مجنون زنجيرش را پاره كند . ليلي زنجير نبود . ليلي نمي خواست زنجير باشد .

ليلي ماند ؛ زيرا ليلي نام ديگر آزادي است .

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

نشد آن لحظه بگویم حرفی

وسط مزرعه کوچک تنهایی ها تک درختی پیدا

چند سالیست که خشکیده وپوسیده شده

وکسی هیچ نگوید از او

و من امروز اسم اورا بگذارم هیچ

تا بعد از این بتوانیم صدایش بکنیم

و بگوییم از غم دربدری

و بپرسیم ز دوران جوانی وبلند آوازی

لیک تک درخت افسرده است و نمی داند

چه باید بکند

خوب می داند که دیگر جایی  نیست تنه خشکش را

و برای اینست که از مرغک کوچک مرزعه

دعوت کرده تا در تنه پوسیدش لانه ایی ساز کند

و با این امید چند صباحی باشد

ولی امروز تعجب کردم تن پوسیده جوانه کرده است

رویش اغاز شده و درخت خشک مزرعه  از نو برگ سبزی دارد

این خود آغاز نویی می باشد

این خود آغاز نویی می باشد

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

 + نوشته شده توسط بهنوش | 

 + نوشته شده توسط بهنوش |